Poësis nobila rei publicae

Z przyjemnością naród szlachecki Rzeczypospolitej Obojga Narodów może obwieścić całemu mikroświatu, że znaczna część dorobku twórczego wielu pokoleń, które przewinęły się przez strony i fora Korony i Litwy, został w końcu zgromadzony i zabezpieczony. Staraniem księcia Augusta Medycejskiego wiersze napisane i opublikowane w Rzplitej przeczytać teraz można w jednym tomiku pt. Poezje sarmackie. Najstarsze teksty pochodzą z 2009 roku, najmłodsze zaś z 2017. Oto spis treści i autorów:

• Sebastian von Tauer Pani Śmierć
• Sebastian von Tauer Płomienie świec
• Artur Jan Szczęsny Pochwała miodu litewskiego na cześć Maryi Panny
• Artur Jan Szczęsny Pieśń na wyruszenie przeciw pogranicznemu hultajstwu Pierwszej Kompanii Dragonów z Dywizji Żmudzkiej 
• Hieronim Sieniawski Sarmacki ray
• Karol Radziwiłł Uchowaj tą Rzeczpospolitą, Boże!
• Karol Radziwiłł Rzeczy Pospolitey stany
• August Medycejski O Rzeczypospolitej chorobie 
• August Medycejski Król-kardynał
• Jan IV Szukam 
• Kamil Chojnacki Skarbnica duszy
• Kamil Chojnacki Czas 
• Kamil Chojnacki Imię 
• Kasper Denhoff Gdy rozbłyśnie znów nam zorza 
• Karol I (dawniej: Tomasz du Vallon) Bunt narodu 
• Karol I dawniej: Tomasz du Vallon) Szacunek królewski 
• Karol I (dawniej: Tomasz du Vallon) Generał 
• Michał Miotke Wieczność

Ponownej publikacji i zabezpieczeniu przed zaginięciem w odmętach Internetu doczekał się także dramat księcia Karol Radziwiłła pt. Ars moriendi, który pierwszy raz ukazał się nakładem Drukarni Radziwiłłowskiej 19 grudnia 2015 roku. Sam autor tak komentował swoje dzieło:

Publikacja dramatu ma miejsce, moim zdaniem, w szczególnym czasie. Podróżując po różnych mikronacjach da się odczuć atmosferę wyczekiwania z pewną dozą niepewności, związaną z przełomowymi wydarzeniami. W Dreamlandzie ma miejsce zmiana na tronie, naród głosuje w referendum nad przekazaniem pełni władzy w ręce króla, pojawia się wizja ukierunkowania na kulturę i odejście od polityki. Sarmacja wybiera posłów na nową kadencję Sejmu. Surmenia po kryzysie władzy i niejednej aferze m.in. kloningowej (fatum, które ciąży nad Surmenią?) dokonuje wyboru nowego archonta. Aguria próbuje przezwyciężyć kryzys braku aktywności (którego, co ciekawe, podłożem nie jest brak obywateli, ale wypalenie „starych” mieszkańców). Rotria dogorywa, traci swój autorytet, podczas gdy mnożą się kościoły lokalne, pojawia się jednak wizja zjednoczenia i zakończenia schizm. W końcu w Rzeczypospolitej po elekcji nowego króla wyczekuje się na to, co nowy król może wnieść w rozwój państwa. Podsumowując, mieszkańcy mikroświata czekają na to, co przyniesie jutro. Ale nie zwykłe, codzienne jutro, tylko jutro z najwyższej półki, o którym na lekcjach historii uczyć się będę kolejne pokolenia. Posługując się religijną nomenklaturą nieistniejącego świata, jest to swego rodzaju Adwent, a więc nie tylko oczekiwanie, ale też nawrócenie, pokuta. I właśnie jako element tej pokuty, rachunku sumienia należy potraktować ,,Ars moriendi”.

Inspiracje? Antyczne, biblijne, średniowieczne, romantyczne, neoromantyczne... Dramat jest moją prywatną oceną i komentarzem do wydarzeń otaczającej nas rzeczywistości. Ściślej mówiąc, w kolejnych scenach drugiego aktu odnoszę się do poszczególnych mikronacji. W sposób raz realistyczny, a raz symboliczny, opisuję (oczywiście subiektywnie) zastaną tam rzeczywistość. Wybór opisywanych mikronacji nie jest jednak przypadkowy, a prezentowane postacie i ich postawy są ze sobą powiązane, ukazując obraz całego mikroświata. Pesymizm, spowodowany mnogością grzechów, wad i złych postępowań, zostaje ostatecznie przezwyciężony. Tak, jak człowieka grzesznego, ale skruszonego czeka zbawienie, tak też mikroświat powstanie z kryzysów silniejszy, o ile pozbędzie się swoich grzechów.

W utworze nawiązuję również do grupy artystycznej ,,Altborczyk” wyznaczającej ,,nowe standardy sztuki” w Sarmacji, a także do niektórych dyskusji prowadzonych na łamach mikroświatowych czasopism. 

Zdaję sobie sprawę, że zastosowany minimalizm formy nie ułatwi interpretacji czytelnikowi. Szczerze powiedziawszy, nie umiałbym inaczej. Wytłumaczę się tym, że elementy symboliczne nie mają jednego określonego znaczenia, a więc każda interpretacja jest dobra, nawet jeżeli niezgodna z moją. 

Przywołując wspomniany minimalizm zamilknę już, aby nie powiedzieć za dużo.

Zarówno Poezje sarmackie, jak i Ars moriendi znaleźć można na tej podstronie.

De futuro Vaarlandi et Orienticae

Za panowania króla Augusta IV Rzeczpospolita Obojga Narodów znalazła się na mapach mikroświata (mapa Michała O'Rhady). Na byłych ziemiach Udzielnego Księstwa Zakonu Templariuszy wyłonił się Vaarland, na który początkowo oprócz Rzeczypospolitej składał się Skarland i Francja. Z czasem do grona mikronacji ulokowanych na Kontynencie Południowo-Wschodnim dołączyły Nordia, Wielka Polondia i częściowo Eskwilinia. Z biegiem czasu Vaarland poszerzył się o państwa Antyry - Agurię, Niderlandy i La Palmę. Dziś z grona wymienionych państw funkcjonują tylko Rzeczpospolita, Skarland i Królestwo Santery, które jest bezpośrednim kontynuatorem i dziedzicem Agurii. 

W Królestwie Elderlandu arcyksiążę Daniel von Witt przeprowadził ankietę, w której zapytał o przyszłość coraz mniej ludnych Orientyki i Estelli. W sondzie pojawiła się opcja utworzenia przez pozostające wciąż przy życiu mikronacje wspólnego Kontynentu Wschodniego. Pomysł spotkał się zarówno z wyrazami zdystansowanej przychylności jak i całkowitego odrzucenia w Rzeczypospolitej.

Voluntas populi rei publicae

W Warszawie obraduje zwołany trzeciego lutego przez króla Mikołaja sejm. Jednym z punktów obrad jest idea połączenia obu kontynentów. Dziś wiadomo, że najprawdopodobniej Rzeczpospolita (reprezentowana przez Króla Jegomościa i Kanclerza Ivana von Lichtensteina) weźmie udział w ewentualnym szczycie, choćby tylko po to, by zapoznać się z konkretnymi projektami nowych map. Nie oznacza to, że ogól szlachty chce stworzenia nowego ze starego. Obawy budzi jedno - A tak nawiasem mówiąc, to zmiana kształtu granic tych, którzy pozostali przy życiu, jest nieunikniona. 

Modum transire

Rzeczpospolita Obojga Narodów odwzorowuje realne, historyczne państwo i pewnie nigdy żaden sejm nie wyrazi zgody na zmianę granic, by dopasować na siłę puzzel Korony i Litwy do jakiegoś innego kraju. Kolejną rzeczą, która wywołuje poważny opór szlachty, są fabularne wojny, które zajmują w kulturze Rzeczypospolitej poczesne miejsce. Potopy Estów lub wyprawy barbarzyńskich ludów z ziem dawnej Wielkiej Polondii stanowią okazję do budowania forumowej aktywności, wykazania się panów braci w literackich opisach potyczek. Dla szermierki słowa i wirtualnej szabli potrzebuje polski nobilis ziem niczyich. 

Futurum Vaarlandi et Orienticae

Kongres państw Orientyki i Vaarlandu jest jak na razie planem. Nie znamy żadnych konkretnych terminów, ani miejsc. Nie znamy również żadnych propozycji nowego ulokowania Rzeczypospolitej. I tutaj właśnie kieruję swoje pytanie do organizatorów i kartografów - czy jesteście w stanie zagwarantować Rzeczypospolitej nienaruszalność jej granic i uwzględnić jej potrzeby? 

Habemus Regem!

Elekcja w Rzeczypospolitej Obojga Narodów dobiegła końca. Brać Szlachecka zgromadzona na Sejmie powierzyła tron królewski i wielkoksiążęcy Hetmanowi Wielkiemu i Wojewodzie Krakowskiemu, wielce zasłużonemu Rzeczypospolitej 

Mikołajowi Hrychowiczowi,

który w elekcji pokonał jedynego kontrkandydata Ivana von Lichtensteina.

Jego Królewskiej Mości życzymy udanych sześciu miesięcy monarszej kadencji, która oby przyniosła wiele pożytku i chwały Rzeczypospolitej!

Wolna Elekcja w Rzeczypospolitej

Sześciomiesięczna kadencja Jego Królewskiej Mości Sebastiana Januarego (Sebastian von Tauer) dobiegła końca. Prymas Korony i Litwy Ksawery van Berden zwołał całą szlachtę pod Wolę na obrady Sejmu Elekcyjnego, który wyłoni następcę ustępującego monarchy. 

Zgodnie z prawem każdy szlachcic ma prawo ubiegać się o koronę. Również zagraniczni książęta, królowie i arystokraci mogą starać się o wybór, jeśli ich kandydatura zostanie zaakceptowana przez byłego króla. 

Nowa Kancelaria JKM Sebastiana Januarego

Jego Królewska Mość Sebastian January powołał 15 czerwca br.  nowy skład Kancelarii Królewskiej, która ma wesprzeć jego działania na polu polityki zewnętrznej i wewnętrznej.

Hieronim Sieniawski, biskup krakowski 

Objął urząd kanclerza wielkiego, co oznacza, że stanie na czele Kancelarii i będzie wspierał Króla Jegomościa w prowadzeniu polityki zagranicznej i innych sprawach, w którym Jego Mość poprosi Ekscelencję Sieniawskiego o radę. Biskup krakowski zastąpił na urzędzie Jaśnie Oświeconego Księcia Karola Radziwiłła.

Marek Wiktorowicz Zep, książę kurlandzki

Objął urząd podskarbiego wielkiego, co wiążę się z administracją Skarbu Królewskiego, prowadzeniem Księgi Ziemian i monitorowanie przepływu pieniędzy. Jaśnie Oświecony Książę zastąpił na urzędzie Mikołaja Hrychowicza.

Mikołaj Hrychowicz, wojewoda krakowski

Objął urząd Hetmana Wielkiego, a co za tym idzie, pieczę nad wojskami Rzeczypospolitej. Na urzędzie zastąpił Jaśnie Oświeconego Księcia Marka Wiktorowicza Zepa. 

Habemus Regem!

Wolna elekcja w Rzeczypospolitej dobiegła końca. 

Szlachta powierzyła koronę polską i mitrę wielkoksiążęcą

wojewodzie bydgoskiemu

Sebastianowi von Tauerowi,

który zdobył jednogłośne poparcie szlachty, pokonując tym samym

swojego jedynego kontrkandydata z dalekiej Abachazji

Tomasza Bagrata Dostojowskiego.

Zwycięstwo imć pana von Tauera nie powinno dziwić. W poprzedniej kadencji pan wojewoda królował pod imionami Sebastiana Januarego. Wszyscy wierzą, że kolejne sześć miesięcy okaże się również owocne jak poprzedni okres.

Dwóch pretendentów i jeden tron

Sejm elekcyjny pod Warszawą obraduje. Szlachta przyjęła już Pacta Conventa. Wczoraj Eminencja Interrex zarządził zgłaszanie kandydatur do tronu. Jak dotąd o koronę i sześciomiesięczne urzędowanie na Zamku Królewskim ubiega się dwóch pretendentów, którzy stają po raz drugi naprzeciwko siebie w elekcji. 

Sebastian von Tauer

Wojewoda bydgoski ubiega się o ponowny wybór. Dał się poznać szlachcie jako dobry administrator, organizator i animator przedsięwzięć narracyjnych. Nic więc dziwnego, że cieszy się powszechnym poważaniem. W ostatniej listopadowej elekcji stanął naprzeciwko księcia Kosmy Medyceusza, król  Niderlandów Wilhelma II oraz cara Abachazji Tomasza Bagrata.

Tomasz Bagrat Dostojewski

Nosi tytuły księcia Abachazji, wielkiego księcia Bałmucji, margrabiego Lisendorffu, działa w Brodrii, Bialenii i wspomnianej Abachazji. Podobnie jak wojewoda bydgoski również startował w ostatniej listopadowej elekcji, jednak w przeciwieństwie do Mości von Tauera z mizernym skutkiem. Wszystko wskazuje na to, że abachaski pretendent przekreślił już swoje szanse: "[...] Co się tyczy pytania o RON. A czy istnieje Królestwo Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego czy Rzeczpospolita Obojga Narodów?". Szlachtę oburzyło niby niewinne pytanie. Mości Pan Mikołaj Hrychowicz skomentował: "Na Boga, jak Wasza Wysokość chce panować w kraju, o którym tak mało wie ? [...]", a Mości Pan Aleksander Trzaska-Chojnacki dodał: "Obawiam się, że jaka wiedza, takie będą rządy".

Co słychać na kurczącym się Vaarlandzie?

I. Skarland

W Skarlandzie od 07 kwietnia 2016 roku toczy się debata nad przyszłością państwa. Niestety dyskusja nie cieszy się zbytnim zainteresowaniem wśród Skarlandczyków i jak dotąd nie przyniosła żadnego obiecującego pomysłu. Pojawiły się nawet głosy, które przemawiają za likwidacją Skarlandu. 

II. Aguria

Regent Królestwa Agurii Aleksander Petrowicz Catalan rozpoczął dyskusję na temat przyszłości państwa. W przeciwieństwie do Skarlandu w Agurii wzbudziła ona zainteresowanie swoich obywateli.

III. Księstwo Antwerpii

Strona Państwa Kościelnego Rotria, które jest suwerenem Antwerpii, cały czas pozostaje zawieszona.

IV. Królestwo Belgii

Państwo faktycznie nie istnieje.